Menu

Statystycznie głównie reportaże

Prawdopodobnie najdłużej działający i najbogatszy w recenzje polski blog literacki o reportażach i czasami innych książkach.

VIII edycja Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki

rbuciak

koszulki nagrody KapuścińskiegoW tym roku jeszcze nie pisałem o przebiegu Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za reportaż literacki. Pewnie nie wszyscy wiedzą, ale od kilku lat działam jako wolontariusz podczas gali wręczania nagrody oraz dnia reportażu na Warszawskich Targach Książki. Zachęcam do dołączenia do ekipy pomocników, bo to doświadczenie dające wiele przyjemności materialnych i duchowych. Jedyne czarne ubranie w mojej szafie to koszulka nagrody i z dumą ją noszę przez ten jeden dzień w roku. Z przyjemności duchowych jest bliski kontakt z niezwykłymi ludźmi. Pisarze to w większości osoby bardzo serdecznie, z którymi można porozmawiać na proste i trudne tematy. Po całej imprezie zostają znakomite pamiątki. Nie tylko koszulki, ale też miłe osobiste dedykacje w książkach. Dlatego zachęcam.

W tym roku w finale znalazły się trzy książki zagranicznych autorów oraz dwie napisane przez Polaków. Nadal na krajowym rynku dominuje Wydawnictwo Czarne, którego cztery książki powalczą o nagrodę. Finałowa piątki w kolejności alfabetycznej autorów prezentuje się następująco:
1. Martin Caparrós, Głód, Wydawnictwo Literackie,
2. Rana Dasgupta, Dehli. Stolica ze złota i snu, Wydawnictwo Czarne,
3. Cezary Łazarewicz, Żeby nie było śladów. Sprawa Grzegorza Przemyka, Wydawnictwo Czarne,
4. Aneta Prymaka-Oniszk, Bieżeństwo 1915. Zapomniani uchodźcy, Wydawnictwo Czarne,
5. Ed Vulliamy, Wojna umarła, niech żyje wojna, Bośniackie rozrachunki, Wydawnictwo Czarne.

Z tych książek do tej pory przeczytałem dwie, ale na maj mam zaplanowaną kolejną. Podobnie sytuacja wygląda z książkami nominowanymi, które nie znalazły się w finale. Z nich też przeczytałem dwie i następną przeczytam w maju. Warto zauważyć, że wszystkie nominowane książki, które nie są w finale, zostały napisane przez Polaków. Są to:
6. Katarzyna Boni, Ganbare! Warsztaty umierania, Wydawnictwo Agora,
7. Justyna Kopińska, Polska odwraca oczy, Wydawnictwo Świat Książki,
8. Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz, Zabić smoka. Ukraińskie rewolucje, Wydawnictwo Czarne,
9. Witold Szabłowski, Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia, Wydawnictwo Znak,
10. Monika Sznajderman, Fałszerze pieprzu. Historie rodzinne, Wydawnictwo Czarne.

Cieszę się, że Polacy piszą bardzo dobre reportaże. Mam nadzieję, że będą one doceniane także za granicą.

© Statystycznie głównie reportaże
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci